Yaklaşıyor... Bir hafta kaldı... Yarın gece... Derkeeen en sonunda sene oldu 2016 :)
Eşim her yılbaşı gecesi olduğu gibi bu sene de çalışıyordu. Demek ki ben de evde çocuklara bakacaktım amaa kar yağınca, okullar tatil olunca, annem de gündüz okula gitmediğinden yorulmayınca, çocuklara bakmayı kabul etti ben de sevgilimle yollara düştüm.
Aralık ayının başından beri her şey rast gidiyor çok şükür. Öyle kocaman kocaman isteklerim yok ama ne geçse aklımdan güzel bir şekilde gerçekleşti. Gerçekleşmeyenleri de ben hoş karşıladım, sebebi vardır diye. Yılın son gecesini ev dışında geçirecek olmak da çok güzel bir sürpriz oldu bana.
Evden çıktığımız an baktım deli gibi kar yağıyor. Ne güzel dedim. Pencereden bakmaktansa dışarıdayım. Minik minik yürüdük metroya kadar. Her ne kadar karlı havaya uygun giyinsek de dikkatli olmak gerekiyor, ne olur ne olmaz.
Yollar sakindi, toplu taşımada yer bile bulduk, kolayca gittik mekana.
Gittiğimiz yer, Hayal Kahvesi Sirkeci. Benim bildiğim Hayal Kahvesi gibi değilmiş burası. Ben büyükçe bir sahne, ayakta ya da barda dikilen insanlar hayal etmiştim. I ııh! Bambaşka bir sistemi var :)
Bütün masalar süslenmiş, yeni yılı karşılarken kullanmak için aksesuarlar bile düşünülmüştü.
Öncelikle mekanı çok beğendim. Keyifle bir yemek yemek ister, yanında canlı müzik de olsa ne güzel olur derseniz, tercih edilebilecek yerlerden.
Eşim provasını yaptıktan sonra sahne vakti gelene kadar attık kendimizi sokaklara. Hazır baş başa kalmışken dolaşalım, kafamızı dinleyelim istedik.
Sirkeci'de akşam saatlerinde keyifle oturabileceğimiz yer bulma ihtimali olmayacağını düşünerek gözümüze bir nokta kestirdik. Şuraya kadar yürüyelim sonra geri döneriz diye. Ama o da ne, tam kaldırımda güzel güzel yürürken şu şıkır şıkır süslenmiş Legacy Ottoman Hotel'in önünden geçtikten hemen sonra, sokakta bir girinti ve o girintide de 3 masa gördük. O kadar sevimliydi ki hemen daldık oraya. İsmi Brew Coffee Works. Ottoman Hotel'le yan yana. Masaların ayak kısmına ısıtıcı bile düşünmüşler. Sadece ellerim dondu o kadar :)) Türk kahvesi ve latte içtik. Sunumları şık, içecekler lezzetli, fiyatları da uygundu.
Kahvelerimizi içip yeniden Hayal Kahvesi'ne gittik. Karnım acıkmıştı. Mutfak yeni yıl menüsü hazırlığında olduğu için servise kapanmış. Ne saçma şey dedim, acıkınca başıma vuruyor :)
Grupta benim gibi bir misafir daha vardı. Bizi, tam da sahne karşısındaki en gözümüzün kaldığı masaya yerleştirdiler. O kadar mutlu oldum ki bana seç deseler o masayı seçerdim zaten.
Sahnede Mete Edman Band, kulağımda Yunanca, İspanyolca ve Türkçe şarkılar, gözümün önünde sevgilim...
İçerde çok seviyeli bir kitle vardı ve eğlence başladığı andan itibaren gerçekten eğlendiler. Gerçekten diyorum çünkü eğlenmeye diye evden çıkıp kös kös oturanlara sinir oluyorum. İzlemeye doyamadım onları. Güldüler, dans ettiler, şarkılar söylediler hatta bir ara sahneyi ele geçirdiler :))
Ben keyifli keyifli izlemeye dalmışken kulağımda bir ses, "Siz yemek yiyememiştiniz, sizin için şunları hazırlattım yer misiniz?" diye. Çok şaşırdım. Bitti gitti yemek mevzusu diye düşünüyordum. Bitmemiş. Akıllarında tutmuşlar, önem vermişler. Çok hoşuma gitti.
Ben 2016'ya böyle keyifle girdim. Program bitip evlerimize dönerken saat 02:00 civarıydı. Eşim en çok, gece kar yağışından dolayı ulaşımın zor olma ihtimalinden tedirgindi, ben de taşkınlık yapan insanlara denk gelirsek diye... Çok güzel döndük eve yollar rahattı, metrobüse bile binebildik.
Metrobüsten inince yine yola ilk çıktığımızdaki gibi bir kar yağışıyla eve yürüdük. Yollar sakindi, kar içinde, bembeyaz, mis gibiydi.
Eve girdik. Ev sıcacık, çocuklar uyuyor, herşey yolunda. Daha da ne isteyebilirdim ki.
Hoş geldin 2016 :)
Eşim her yılbaşı gecesi olduğu gibi bu sene de çalışıyordu. Demek ki ben de evde çocuklara bakacaktım amaa kar yağınca, okullar tatil olunca, annem de gündüz okula gitmediğinden yorulmayınca, çocuklara bakmayı kabul etti ben de sevgilimle yollara düştüm.
Aralık ayının başından beri her şey rast gidiyor çok şükür. Öyle kocaman kocaman isteklerim yok ama ne geçse aklımdan güzel bir şekilde gerçekleşti. Gerçekleşmeyenleri de ben hoş karşıladım, sebebi vardır diye. Yılın son gecesini ev dışında geçirecek olmak da çok güzel bir sürpriz oldu bana.
Evden çıktığımız an baktım deli gibi kar yağıyor. Ne güzel dedim. Pencereden bakmaktansa dışarıdayım. Minik minik yürüdük metroya kadar. Her ne kadar karlı havaya uygun giyinsek de dikkatli olmak gerekiyor, ne olur ne olmaz.
Yollar sakindi, toplu taşımada yer bile bulduk, kolayca gittik mekana.
Gittiğimiz yer, Hayal Kahvesi Sirkeci. Benim bildiğim Hayal Kahvesi gibi değilmiş burası. Ben büyükçe bir sahne, ayakta ya da barda dikilen insanlar hayal etmiştim. I ııh! Bambaşka bir sistemi var :)
Bütün masalar süslenmiş, yeni yılı karşılarken kullanmak için aksesuarlar bile düşünülmüştü.
Öncelikle mekanı çok beğendim. Keyifle bir yemek yemek ister, yanında canlı müzik de olsa ne güzel olur derseniz, tercih edilebilecek yerlerden.
Eşim provasını yaptıktan sonra sahne vakti gelene kadar attık kendimizi sokaklara. Hazır baş başa kalmışken dolaşalım, kafamızı dinleyelim istedik.
Sirkeci'de akşam saatlerinde keyifle oturabileceğimiz yer bulma ihtimali olmayacağını düşünerek gözümüze bir nokta kestirdik. Şuraya kadar yürüyelim sonra geri döneriz diye. Ama o da ne, tam kaldırımda güzel güzel yürürken şu şıkır şıkır süslenmiş Legacy Ottoman Hotel'in önünden geçtikten hemen sonra, sokakta bir girinti ve o girintide de 3 masa gördük. O kadar sevimliydi ki hemen daldık oraya. İsmi Brew Coffee Works. Ottoman Hotel'le yan yana. Masaların ayak kısmına ısıtıcı bile düşünmüşler. Sadece ellerim dondu o kadar :)) Türk kahvesi ve latte içtik. Sunumları şık, içecekler lezzetli, fiyatları da uygundu.
Kahvelerimizi içip yeniden Hayal Kahvesi'ne gittik. Karnım acıkmıştı. Mutfak yeni yıl menüsü hazırlığında olduğu için servise kapanmış. Ne saçma şey dedim, acıkınca başıma vuruyor :)
Grupta benim gibi bir misafir daha vardı. Bizi, tam da sahne karşısındaki en gözümüzün kaldığı masaya yerleştirdiler. O kadar mutlu oldum ki bana seç deseler o masayı seçerdim zaten.
Sahnede Mete Edman Band, kulağımda Yunanca, İspanyolca ve Türkçe şarkılar, gözümün önünde sevgilim...
İçerde çok seviyeli bir kitle vardı ve eğlence başladığı andan itibaren gerçekten eğlendiler. Gerçekten diyorum çünkü eğlenmeye diye evden çıkıp kös kös oturanlara sinir oluyorum. İzlemeye doyamadım onları. Güldüler, dans ettiler, şarkılar söylediler hatta bir ara sahneyi ele geçirdiler :))
Ben keyifli keyifli izlemeye dalmışken kulağımda bir ses, "Siz yemek yiyememiştiniz, sizin için şunları hazırlattım yer misiniz?" diye. Çok şaşırdım. Bitti gitti yemek mevzusu diye düşünüyordum. Bitmemiş. Akıllarında tutmuşlar, önem vermişler. Çok hoşuma gitti.
Ben 2016'ya böyle keyifle girdim. Program bitip evlerimize dönerken saat 02:00 civarıydı. Eşim en çok, gece kar yağışından dolayı ulaşımın zor olma ihtimalinden tedirgindi, ben de taşkınlık yapan insanlara denk gelirsek diye... Çok güzel döndük eve yollar rahattı, metrobüse bile binebildik.
Metrobüsten inince yine yola ilk çıktığımızdaki gibi bir kar yağışıyla eve yürüdük. Yollar sakindi, kar içinde, bembeyaz, mis gibiydi.
Eve girdik. Ev sıcacık, çocuklar uyuyor, herşey yolunda. Daha da ne isteyebilirdim ki.
Hoş geldin 2016 :)
